تبلیغات
نشونِ بی نشون
نشونِ بی نشون
از طریق تلگرام با ما در تماس باشید telegram.me/pmba1381

عمرت تا به کی به خود پرستی گذرد          یا در پی هستی و نیستی گذرد

**

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را          که به ما سوا فکندی همه سایه ی هما را

**

عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود        مجنون از آستانه ی لیلی کجا رود؟

**

عقربه باز پشت دستم را می گزد که قرار نزدیک است            لحظه های به بار آمدن شاخه ی انتظار نزدیک است

**

عاشق آنست که فکر سر و سامانش نیست          پیرهن گر به تنش هست گریبانش نیست

**

عاشق اگر بیند ستم، کی شکوه از یارش کند         بلبل نمی رنجد ز گل، هر چند آزارش کنند

**

عاشقان چون عهد با جانان کنند           جان شیرین بر سر پیمان کنند

**

عاشقان را بگذارید بنالنند همه          مصلحت نیست که این زمزمه خاموش کنید

**

عاشقی را شرط تنها ناله و فریاد نیست          تا کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست

**

عاشقی شیوه رندان بلا کش باشد          ناز پرورده، تنعم نبرد راه به دوست

**

عاشقی مقدور هر عیاش نیست          غم کشیدن صنعت نقاش نیست

**

عاقبت گرگ زاده گرگ شود          گر چه با آدمی بزرگ شود

**

 عاقبت یک روز، مغرب محو مشرق می شود         عاقبت غربی ترین دل نیز عاشق می شود

**

عجبست اگر توانم که سفر کنم ز دستت           به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد

**

عشق آتش بود و خانه خرابی دارد            پیش آتش دل شمع و پر پروانه یکیست

**

عشقبازی را چه خوش فرهاد مسکین کرد و رفت          جان شیرین را فدای شیرین کرد و رفت

**

 عشق بغضی بود و ناگهان شکست           سخت بود اما چقدر آسان شکست

**

عاشقی آن است که بلبل با رخ گل میکند             صد جفا از گل میبیند و باز تحمل میکند

**

عشق داغی است که تا مرگ نیاید نرود          هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد

**

عشق، شیریست قوی پنجه و می گوید فاش          هر که از جان گذرد بگذرد از بیشه ی ما

**

عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت          همه سهل است، تحمل نکنم بار جدایی

**

عقل پرسید که دشوارتر از مردن چیست           عشق فرمود فراق از همه دشوارتر است

**

عمری به جز بیهوده بودن سر نکردیم           تقویم ها گفتند و ما باور نکردیم

**

عهد و پیمان تو با ما و وفا با دگران           ساده دل من که قسم های تو باور کردم

**

عمریست رخ به سیلی می سرخ کرده ایم          ای بس خریده باده فروش آبروی ما

 

 

 

 

غ

 

غافل از مور مشو گرچه سلیمان باشی          که ز هر ذره به درگاه خدا راه بود

**

غرق خون بود و نمی مرد ز حسرت فرهاد       خواندم افسانه ی شیرین و به خوابش کردم

**

غلط است این که گویند به دل رهست دل را        دل من ز غصه خون شد، دل تو خبر ندارد

**

غم به هر جا که رود سرزده آید، به دلم          چه کنم؟ خانه ی من بر سر راه افتاده است

**

غمگین مکن اگر نکنی شاد خاطری       گر مرهم دل نشوی نیشتر مباش

**

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل        شاید که چو وابینی خیر تو درین باشد

**

غم من رنگ دوران را عوض کرد              لباس  نوبهاران  را عوض کرد

ببین توفان آهم را که امشب                     مسیر باد وباران را عوض کرد

**

غریبی بس مرا دلگیر دارد                         فلک بر گردنم زنجیر دارد

فلک از گردنم زنجیر بردار                     که غربت خاک دامن گیر دارد

**

غصه نخور مسافر همیشه اینجوری نیست                  همیشه كه عزیزم راهت به این دوری نیست

**

غرق خون بود و نمی مرد ز حسرت فرهاد                 خواندم افسانه شیرین و به خوابش کردم

**

غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور       پنهان نگشته ای که هویدا کنم تو را

**

غیر از گهر عشق که پاینده و باقی است      باقی همه چون موج، ز دریا گذرانند