تبلیغات
نشونِ بی نشون
نشونِ بی نشون
از طریق تلگرام با ما در تماس باشید telegram.me/pmba1381

گوش زمین به ناله من نیست آشنا                  من طایر شكسته پر آسمانیم

گیرم كه آب و دانه دریغم نداشتند               چون می كنند با غم بی همزبانیم

**

گویند عید می رسد و نوبهار عیش              فصل شتا و لشكر بیدادگرگذشت

شادم كه آن بیاید و این شود، ولی چه سود   كان بی نتیجه بگذرد این بی ثمر گذشت

**

گفتن لفظ " مباركبادِ " طوطی در قفس            شاهدِ آئینه دل، داند كه  جز تقلید نیست

**

گیرم بهشت گشت مقرر، تو را چه سود              كاندر ضمیر تافته داری جهنمی

**

گر مرد رهی میان خون باید رفت         از پای فتاده سرنگون باید رفت

**

گر نمی کوشی به درمانم به آزارم مکوش      مرهم دل نیستی، بر سینه پیکانی چرا؟

**

گر تو خواهی عزت دنیا و دین       عُزلتی از مردم دنیا گزین

**

گفت آسان گیر بر خود کارها کز روی طبع      سخت می گیرد جهان با مردمان سخت کوش

**

گفتم از دل برود چون ز مقابل برود       غافل از اینکه چو رفت از پی او دل برود

**

گفتم که خطا کردی و تدبیر نه این بود      گفتا چه توان کرد که تقدیر چنین بود

**

گفتن بسیار نه از نَغزی است      ولوله ی طبل ز بی مغزی است

**

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم        چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

**

گفتی اندر خواب بینی بعد از این روی مرا         ماه من در چشم عاشق آب هست و خواب نیست

**

گفتی: به تو بگذرم از شوق بمیری        قربان سرت بگذر و بگذار بمیرم

**

گفتی که به دل شکستگان نزدیکیم        ما نیز دلی شکسته داریم ای دوست

**

گلی که تربیت از دست باغبان گرفت        اگر به چشمه ی خورشید سرکشد خود روست

**

گنج بی مار و گل بی خار نیست         شادی بی غم در این بازار نیست

**

گنج خواهی در طلب رنجی ببر       خرمن از می بایدت، تخمی بکار

**

گنه کردن و بی باک بودن          بسی آسان تر از پوزش نمودن

***

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم          پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

**

گویند دل به آن بت نامهربان مده             دل آن زمان ربود که نامهربان نبود

**

گهی از خنده گلریزی، مگر ای غنچه! گلزاری؟         گهی از گریه لبریزی مگر ای ماه! دریایی

**

گیرم پدر تو بود فاضل       از فضل پدر تو را چه حاصل

**

گر نهال شتاب، بنشانی        ندهد میوه جز پشیمانی

**

گر با دگران به از منی، وای به من         ور با همه کس همچو منی، وای همه

**

گر بدانی حال من گریان شوی بی اختیار       ای که منع گریه بی اختیارم می کنی

**

گر به چشم ما جانا، جلوه های ما بینی      در حرم اهل دل جلوه ی خدا بینی

**

گرت از دست بر آید دهنی شیرین کن      مردی آن نیست که مشتی بزنی بر دهنی

**

گر تو باشی می توان صد سال بی جان زیستن       بی تو گر صد جان بود یک لحظه نتوان زیستن

**

گر توکل می کنی در کار کن      کشت کن پس تکیه بر جبار کن

**

گر چه دوری می کنم بی صبر و آرامم هنوز    می نمایم اینچنین وحشی ولی رامم هنوز

**

گر چه رفتی، ز دلم حسرت روی تو نرفت     در این خانه به امید تو باز است هنوز

**

گر چه صد پروانه را شمعیم از سوز درون     صد هزاران شمع را از شور جان پروانه ایم

**

گر چه مجنونم و صحرای جنون جای من است      لیک دیوانه تر از من دل شیدای من است

**

گر چه می دانم نمیای ولی هر دم ز شوق      سوی در می آیم و هر سو نگاهی می کنم

**

گر چه هر لحظه مدد می دهدم و چشم پر آب       دل سودا زده در سوز و گداز است هنوز

**

گر چه یاران همه از شادی ما غمگینند        باز شادیم که یاران ز غم ما شادند

**

گر حیات جاودان بی عشق باشد مرگ باشد      لیک مرگ عاشقان باشد حیات جاودان

**

  گر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد         من و ساقی به هم سازیم و بنیادش براندازیم

**

گرجوان اما دلم احساس پیری می کند            از فلک وز گردشش ابراز سیری می کند

از رفیقانم بنالم چون زدندم از خفا                من فدای دشمنم کارش حضوری می کند

**

گفتمش: مراد من؟ به خنده گفت                  «لابه از تو و بهانه از منست»

گفتمش:«من آن سمند سرکشم»               خنده زد که: «تازیانه با منست»

**

گاهی نمی توان به خدا، حرف درد را             با خود نگاه داشت و روز معاد زد

**

گر نباشد یار را مهر و وفا، کین هم خوشست           من به آنها پُر مقید نیستم، اینهم خوشست