تبلیغات
نشونِ بی نشون - اشعار با شروع حرف ن

نباید بستن اندر چیز و کس دل       که دل برداشتن کاریست مشکل

**

نمی توان به تو شرح بلای هجران کرد     فتاده ام به بلایی که شرح نتوان کرد

**

نمی دانم چه می خواهم بگویم       زبانم در دهان باز بسته ست

**

نابرده رنج گنج میسر نمی شود       مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد

**

نا کرده گناه در جهان کیست بگو       وان کس که گنه نکرد چون زیست بگو

**

ندانستم چو نیکو قدر ایام جوانی را       دلم خون می شود چون بشنوم نام جوانی را

**

نشاط جوانی ز پیران مجوی        که آب رفته باز نیاید به جوی

**

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست         تا اشارات نظر نامه رسان من و توست

**

نقش پیری را ز آب و رنگ ها نتوان زدود          در زمستان برف رسوا بر سر هر بام بود

**

نمی توان غم دل را به خنده بیرون کرد      ز خنده رویی گل تلخی از گلاب نرفت

**

نیابد مراد آنکه جوینده نیست        که جویندگی عین بالندگی ست

**

نیازارم ز خود هرگز دلی را       که می ترسم در او جای تو باشد

**

نیست در عالم ز هجران تلخ تر       هر چه خواهی کن و لیک آن نکن

**

نه اینکه فکر کنی مرهم احتیاج نداشت             کــه زخـم هـای دل مـن عـلاج نـداشت

**

نا امیدم گـر کنی میمیرم اما باز هم             در همان حالت که می میرم دعایت میکنم

**

نام زینب در شـئـون زنـدگی گـل میکـند           در دل عـشـاق ایـجـاد تـحــول مـیــکـنـد

مهدی زهرا که خود رمز توسل با خداست         در مقام ذکـر با زیـنـب تـوسـل مـیــکـند

**

نشنو از نی نی حصیری بی نواست           بشنو از دل دل حریم کبریاست

نی بسوزد خاک و خاکستر شود             دل بسوزد خانه دلبر شود

**

نیش دوست از نیش عقرب بدتر است          پس بزن ای عقرب که دردش کمتر است

**

نمی گویم به وصل خویش شادم گاه گاهی كن        بـلا گــردان چشمت كـن ، مرا گاهی نگاهی كن

**

نــازی کـه ز لبـخـنـد گـل یــاس هـویــداســت         زیبائی عشق است که در چشم تو پیداست

**

ناز آن چشمی که سویش مال ماست         ناز آن دوستی که قلبش یاد ماست

**

نشاید گفتن انکس را دلـی هست           که ننهد برچنین صورت دل ازدست

**

نیستی کم، نه از آیینه نه حتی از ماه           که ز دیدار تـو دیــوانـه تــرم تــا از مــاه

**

نـگاهـم میکـنی اما بـه سردی             نه تنها من،تو هم دنیای دردی

**

اینقدر كز تو دلی چند بود شاد بس است          زندگانی به مراد همه كس نتوان كرد 

**

ناز آن چشمان نازت نازنین ناز آفرید          نـاز داری نـاز كن نـازت بنازم نازنیــن

**

نامــه جـــرم مــرا روز جــزا باز مــکن           من به امید عطای تو خطا کار شدم

**

نرنجم که با دیگری خو کنی             تو با من چه کردی که با او کنی

**

ناز کمترکن که من اهل تمنا نیستم           زنده باعشقم واسیر سود وسودا نیستم

**

نگو هرگز خداحافظ که از تنهایی بـــیزارم          ز پیش من نرو هرگز که من تنها تورا دارم

**

ندارد باغ پاییزی رخ زردی که من دارم            نمیداند کسی حال مرا دردی که من دارم

**

نیکی و بدی که در نهاد بشر است            شادی و غمی که در قضا و قدر است

با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل        چرخ از تو هزار بار بیچاره تر است

**

ندانستم که حرفی تازه داری         میان مردمان آوازه داری

ندانستم که ازروی محبت                توهم یک لطف بی اندازه داری

**

نمیدانی دلم بسیار تنگست         میان ما و تو دیوار سنگست

به امیدی که بر گردی دوباره           نگاهم بر در و گوشم به زنگست

**

نگاهت رویش سبز غزل بود              نگاهت بین شاعرها مثل بود

همه زنبور دارن گفته بودند         نگاهت بهترین رنگ عسل بود

**

نه طریق دوستانست و نه شرط مهربانی            که به دوستان یک دل سر دست برفشانی

**

نگاهی آشنا بر یاس كردم          تو را در برگ گل احساس كردم

خلاصه در كلاس ناز چشمت         دو واحد عاشقی را پاس كردم

**

نشاط دهر به زخم ندامت آغشته است         شراب خوردن ما شیشه خوردن است اینجا

**

نفس از اظهار جرم بی گنه بودن         من آن دزدم که فریادم گریبان عسس گیرد

**

نفسم گرفت از این شب، در این حصار بشکن           در این حصار جادویی روزگار بشکن

 
صفحات
نویسندگان
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :