تبلیغات
نشونِ بی نشون
نشونِ بی نشون
از طریق تلگرام با ما در تماس باشید telegram.me/pmba1381

هر چیز که بشکند ز بها افتد و لیک      دل را بها و قدر بود تا شکسته است

**

هر سر موی تو را با زندگی پیوندهاست      با چنین دلبستگی از خود بریدن مشکل است

**

هر شبی گویم که فردا ترک این سودا کنم     باز چون فردا شود امروز را فردا کنم

**

هر کجا رفتیم داغی بر دل ما تازه شد       سوخت آخر جنس ما از گرمی بازارها

**

هر کجا شاخه گلی همرنگ خون روید ز خاک        کشته ی عشقی است مدفون، از مزار ما مپرس

**

هر کجا عدل روی بنموده است      نعمت اندر جهان بیفزوده است

**

هر که پا از حد خود برتر نهد     سر دهد بر باد و تن بر سر نهد

**

هر که در کارها شتاب کند     خانه عقل را خراب کند

هر که عیب دگران پیش تو آورد و شمرد      بی گمان عیب تو پیش دگران خواهد برد

**

هر که غیرت نداشت دینش نیست      آن ندارد کسی که اینش نیست

**

هر که نان از عمل خویش خورد      منت حاتم طایی نبرد

**

هر که در آتش سودای تو امروز بسوخت     ظاهر آنست که فردا بود ایمن ز عذاب

**

هر که شد خاک نشین، برگ و بری پیدا کرد     سبز شد دانه، چو با خاک سری پیدا کرد

**

هر که گفتار نرم پیش آرد       همه دل ها به قید خویش آرد

**

هر که منظور خود از غیر خدا می طلبد     چو گدایی است که حاجت ز گدا می طلبد

**

هر که از جاده ی انصاف نهد پا بیرون      سینه ی او هدف تیر حوادث گردد

**

هر گه که دل به عشق دهی خوش دمی بود     در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

**

هر نا کس و کس می کند آزار دل من      با آنکه به گیتی سر آزار کسم نیست

**

هر نفس چون گل به بادش می دهم       گنج باد آورده را ماند دلم

**

هزار خویش که بیگانه از خدا باشد        فدای یک تن بیگانه که آشنا باشد

**

هست تیغ زبان ز تیغ بتر       کاین خورد بر تن و آن خورد به جگر

**

همت بلند دار که نزد خدا و خلق      باشد به قدر همت تو، اعتبار تو

**

همرهی شرط است اندر کارها      تا رسد آسان به منزل بار ها

**

همه جا به بی وفایی مثلند خوبرویان       تو میان خوبرویان مثلی به بی وفایی

**

همه خفتند و به غیر از من و پروانه و شمع      قصه ی ما دو سه دیوانه دراز است هنوز

**

همه را بیاموزدم، ز تو خوشترم نیامد      چو فرو شدم به دریا چو تو گوهرم نیامد

**

همه شهر ایران سرای من است         که نیک و بدش از برای من است

**

همه کارم ز خود کامی به بد نامی کشید آخر           نهان کی ماند آن رازی کزو سازند محفل ها

**

همه کس به یک خوی و یک خاست نیست             ده انگشت با یکدیگر راست نیست

**

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی      چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی

**

همه ی سهم من از عشق تو غم بود ولی      دوست دارم که تو را شاد ببینم ای دوست

**

همیشه دختر امروز، مادر فرداست      ز مادر است میُسّر بزرگی پسران

**

همی وعده دهی امروز و فردا      همین امروز و فردایت مرا کشت

**

هیچ کس جای مرا دیگر نمی داند کجاست      آنقدر در عشق او غرقم که پیدا نیستم

**

هیچ کس ما را نمی آرد به خاطر، ای عجب      یاد عالم می کنیم اما فراموشیم ما

**

هر چند موثر است باران      تا دانه نیفکنی نروید

**

هر بد که به خود نمی پسندی       با کس مکن ای برادر من

**

هر جا نقش پای تو بر خاک مانده است      عشقت مرا به خاک همانجا کشانده است

**

هر آنگه که موی سیه شد سپید        به بودن نماند فراوان امید

**

هر چه گشتیم در این شهر نبود اهل دلی       که بداند غم دلتنگی و تنهایی ما

**

هر که دلارام دید از دلش آرام رفت                چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت

**

هزار مرتبه بدتر ز دشمن است آن دوست          كه ترك دوست به هنگام بینوایی كرد

**

همه خوشدل اینكه مطرب بزند به تار چنگی      من از آن خوشم كه چنگی بزنم به تار مویی