تبلیغات
نشونِ بی نشون
نشونِ بی نشون
از طریق تلگرام با ما در تماس باشید telegram.me/pmba1381

یادم نمی كنی و ز یادم نمی روی               یادت بخیر یار فراموش كار من

**

یك روز دلم بستر طوفان ها بود            گهواره مهر پرور جان ها بود

امروز كویری است عطشناك افسوس          آن دل كه طرب خانه باران ها بود

**

یک بار هم ای عشق من، از عقل میندیش          بگذار که دل حل کند مساله ها را

 **

یک دست جام می و یک دست زلف یار        رقصـی چـنـیـن مـیـانـه مـیـدانـم آرزوست

****

یک چشم زدن غافل از آن ماه نباشم              ترسم که نگاهی کند آگاه نباشم

**

یا را امسـال با ما التفات پار نیست            عشق آن است،اما حیف یار آن یار نیست

**

یــاد او کـردم زجــان صــد اه درد الــود خــواسـت         خون گرمش در دلم بگذشت و از دل دود خاست

**

یار برداشت ز رخ، پرده برای دلِ من             برد از من دل و بنشست به جای دلِ من

**

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم          ویران شود این شهر که میخوانه ندارد

**

یک نفر آمد صدایم کرد و رفت         در قفس بودم، رهایم کرد و رفت

**

یک سال دیگر آمد و دنیا عوض نشد        چیزی بغیر پیرهن از ما عوض نشد

**

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتیم       در میان لاله و گل آشیانی داشتیم

**

یاد بگذشته به دل ماند و دریغ       نیست یاری که مرا یاد کند

**

یاد روزی که به عشق تو گرفتار شدم       از سر خویش گذر کرده سوی یار شدم

امام خمینی ره

یارم تویی در عالم، یار دگر ندارم           تا در تنم بود جان، دل از تو بر ندارم

امام خمینی ره

یادگار از تو همین سوخته جانی است مرا        شعله از توست اگر گرم زبانی ست مرا

**

یاد وصال می کنم، دیده پر آب می شود       شرح فراق می کنم، سینه کباب می شود

**

یار آن بود که صبر کند بر جفای یار      ترک رضای خویش کند بر رضای یار

**

یارا بهشت، صحبت یاران همدم است          دیدار یار نامناسب، جهنم است

**

یار رب چه چشمه ای است محبت که من از آن      یک قطره آب خوردم و دریا گریستم

**

یا رب، نگاه کس، به کسی آشنا مکن       گر میکنی، کرم کن و از هم جدا مکن

**

یار من پاک تر از برگ گل است       یار من جاذبه ی  لطف و وفاست

**

یافتم روشندلی، از گریه های نیمه شب       خاطری چون صبح دارم، از صفای نیمه شب

**

یا گل نورسته شو، یا بلبل شوریده باش       یا چراغ خانه، یا آتش به جان پروانه باش

**

یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد       یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند

**

 یک جهان بر هم زدم وز جمله بگزیدم تو را        من چه می کردم به عالم گر نمی دیدم تو را

**

یک دل و یک جهت و یک رو باش           از دو رویان جهان یک سو باش

**

یک ذره وفا را به دو عالم نفروشیم        هر چند در این عهد خریدار ندارد

**

یک قصه بیش نیست غم عشق و این عجب        کز هر زبان که می شنوم نامکرر است

**

یک وعده خواهم از تو که باشم در انتظار        حاکم تویی در آمدن دیر و زود خویش

**

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور        کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور

**

یاد باد آنکه سر کوی توام منزل بود        دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود